6 Ang Lakas ng Pag-ibig, Eros at Kasarian

Oras ng Pagbasa: 19 minuto

Ang mga tao ay maaaring malito tungkol sa maraming iba't ibang mga bagay, ngunit ang karamihan sa atin ay medyo nalilito tungkol sa pag-ibig at kasarian. At pagkatapos ay mayroong erotik na spark. Ano ang nagbibigay Ang mga puwersa ng pag-ibig, eros at kasarian ay talagang tatlong magkakaibang puwersa, o alituntunin. At nagpapakita sila, o hindi, naiiba sa lahat ng iba't ibang mga antas. Tingnan natin kung maaari nating ayusin ang mga ito.

Ang minutong iniisip natin na "iyon lang ang meron, mga tao," tapos na ang laro. Ito ay kasing simple ng mga eros.Pagdating sa putok para sa usang lalaki, ang erotikong puwersa ay ang pinaka-makapangyarihang. Mayroon itong momentum sa panig nito at lumilikha ito ng epekto. Kung nagawa na natin ang maraming gawaing pang-espiritwal na pag-unlad, ang erotikong puwersa ay magdadala sa atin mula sa panandaliang erotikong karanasan patungo sa malakas at permanenteng estado ng purong pag-ibig. Kaya't dapat ito ang tulay na magdadala sa atin mula sa kasarian hanggang sa pag-ibig. Ngunit bihira ito. Pagkatapos ng lahat, magagawa lamang ng erotikong puwersa.

Ang momentum nito ay magdadala ng isang kaluluwa sa ngayon lamang at hindi na malayo. Bahala na ang personalidad na malaman kung paano magmahal. Kung wala ito, ang eros ay nakalaan na matunaw. Ngunit kung ang isang tao ay natutong magmahal, kung gayon voilà, ang spark ng erotikong puwersa ay nabubuhay. Naiwan ang lahat nang mag-isa, subalit, nang walang pag-ibig na panatilihin itong kumpanya, susunugin nito ang sarili. Pffft. Napupunta sa paraan ng napakaraming kasal.

Sa maraming paraan, ang eros ay katulad ng pagmamahal. Nagpapahiwatig ito ng mga salpok sa mga tao na maaaring hindi lumitaw sa kabilang banda. Ang pagsabog ng hindi makasarili at pag-ibig ay umusbong sa pagkakaroon na hindi napagtanto dati. Kaya't naguguluhan tayo. Hindi ba ang pag-ibig na ito? Ngunit ang eros ay katulad din ng hitsura ng mahusay na pagnanasa ng sex instinct. Gayunpaman hindi ito pareho ang bagay.

Hukayin natin nang kaunti ang layunin at espiritwal na kahulugan ng erotikong puwersa. Para sa tiyak, kung wala ito, marami sa atin ang hindi makakatikim ng kamangha-manghang pakiramdam at kagandahang nilalaman ng totoong pag-ibig. Ang takot ay magnanasa at pababa ay pupunta kami sa apoy.

Ang Eros ay ang nakakataas sa atin mula sa ating pagiging tamad, ating pag-aayos para sa kasiyahan. Ito ay sanhi ng paggalaw ng ating kaluluwa. Lumabas tayo sa sarili nating paraan at lumalabas sa ating sarili. Kahit na ang pinaka hindi maunlad na kaluluwa ay babangon sa okasyon kapag ang eros ay nag-aaklas, na nagdadala ng gayong kaluluwa na pinakamalapit sa pag-ibig na maaari nilang makuha. Maaaring makita ng isang tao ang kanilang sarili pansamantalang pakiramdam, kahit papaano sa isang tao, isang kabutihan na hindi nila kailanman alam dati.

Habang ang mga damdamin ng eros ay tumatagal, ang lubos na makasariling tao ay maaaring tunay na nagmamalasakit sa iba pa. Maaari pa nga silang masayang magsakripisyo para sa iba. Ang mga tamad na tao ang maghihila nito at magtagumpay sa kanilang sariling pagkawalang-kilos. Ang mahigpit, mapagmahal sa rut na tao ay natural na aalisin sa mga pagod na gawi. Ginagawa ng erotikong puwersa ang lahat ng ito, inaalis ang mga tao mula sa kanilang sariling nilikha na pagkakahiwalay. Ngunit kapag natapos na ang oras nito, wala na itong magagawa.

Nag-aalok ito ng isang sampol ng pagkakaisa at nagtuturo sa mahiyaing kaluluwa na hangarin ito. Matapos ang isang makakuha ng isang pauna-unahan, mahirap na bumalik sa dating paraan at makaramdam ng nilalaman. Ngunit ang isa ay hindi rin maaaring tumambay sa eros at tawagin itong pag-ibig. Dahil magkatulad na mukhang, ito ay hindi ang parehong bagay.

Kaya ano ang sitwasyon? Paano sila nagkaiba? Ang pag-ibig, sa simpleng salita, ay isang permanenteng estado sa kaluluwa. At maaari lamang itong magkaroon kung ang batayan ay inilatag para mapunta ito. Ang nasabing pundasyon ay nilikha sa pamamagitan ng pagsusumikap ng personal na paglago, o pag-unlad na espiritwal.

Ang pag-ibig ay hindi darating at pupunta, willy-nilly. Ginagawa ni Eros. Dumapo si Eros na may isang putok, madalas na napapalo ang isang tao, kahit na hindi nila nais na dumaan sa karanasan. Ngunit ang pag-ibig ay hindi darating maliban kung ang tao ay handa para dito. Dapat nilang itayo ang pundasyon, ladrilyo sa pamamagitan ng ladrilyo, upang ang eros ay maaaring kumilos bilang isang tulay na mapunta sa mga solidong paanan.

Hindi mahirap makita ang kahalagahan ng erotikong puwersa. Kung wala ito, maraming mga tao ang hindi magiging handa na sinasadya na magsisira sa kanilang sariling mga pader ng paghihiwalay. Sa katunayan, si Eros ay nagtatanim ng mga binhi ng pananabik para sa pagkakaisa, na siyang nagpapatibay sa buong Plano ng Kaligtasan.

Hangga't mananatili kaming magkahiwalay, mananatili kaming isang malungkot at paumanhin. Ngunit idagdag ang sparkle ng eros, at ngayon mayroon kaming laro. Oo naman, madalas natin itong maling nagamit, at madalas ay nasisiyahan tayo para sa sarili nitong kapakanan. Ngunit mabuti habang tumatagal. At nag-iiwan ng isang pangmatagalang impression sa kaluluwa. Kapag lumalabas ito, na kung hindi ito ilulunsad sa amin sa totoong pag-ibig, hahanapin namin ito muli. At muli.

Lumilitaw si Eros, kahit na hindi natin ito hinahanap. Kahit na takot tayo sa peligro na kinasasangkutan nito. Dagdag dito, kung natatakot tayo sa ating mga damdamin, o natatakot sa buhay para sa bagay na iyon, gagawa kami ng anumang bagay na maiiwasan - hindi alam at walang malay-nakakaranas ng pagsasama sa iba pa. Ngunit ang lahat ng mga kailangan ng eros ay isang maliit na maliit na bitak upang makapasok. Ilan lamang ang hindi natagpuan na ito ay totoo.

Ang ilan ay takot na takot, ginugol nila ang kanilang buhay na tumatakbo mula sa banta ng eros. Ang kalungkutan at pagkawala ay maaaring maging mahusay na gamot para sa isang kaluluwang natatakot sa pagkalipol mula sa masakit na damdamin. Ang iba ay maaaring maging sobrang emosyonal, tumatakbo mula sa haligi hanggang sa post, nangangaso ng masigasig para dito. Gayunpaman, kapag hindi namin naintindihan ang mas malalim na kahulugan ng eros, ginagamit ito para sa aming kasiyahan at pagkatapos ay pangangaso sa ibang lugar kapag naubos na, pinananatili namin ang isang pang-aabuso na hindi maaaring magkaroon ng masamang epekto. Tapos na sa labas ng kamangmangan o hindi, ang gayong kaluluwa ay kailangang magbayad ng piper sa ilang mga punto para sa pag-uugaling ito.

Ngunit gayun din dapat gawin ang pag-iwas sa pag-ibig na duwag na makabawi para sa pagsubok na lokohin ang buhay sa pamamagitan ng pagtatago mula sa mga panahon. Ito ay tulad ng isang gamot na kailangan ng kaluluwang ito ay tinanggihan, at kung ginamit nang maayos, maaari itong maglingkod sa isang malaking halaga. Sa kasamaang palad, karamihan sa atin ay may mahinang lugar sa kung saan. At ang mga sneaky eros ay makakahanap ng isang paraan upang makapasok.

Ang arko ng ganitong uri ng pagpapagaling na espirituwal na tulong ay maaaring umabot ng maraming habang buhay. Sabihin nating, sa isang dating buhay, ang isang tao ay nakaramdam ng eros na ganap na nahulog ang mga ito sa kanilang ulo. O marahil ay sakim nilang inabuso ang kagandahan ng erotikong puwersa, hindi kailanman itinayo ito sa pag-ibig. Alinmang paraan, nagpasya ang taong ito na maging mas maingat. Ngunit dahil sa pagiging matigas at mahigpit na kalagayan, nagpunta sila sa mga bagay sa sobrang matinding paraan.

Sa kanilang susunod na pagkakatawang-tao, kakailanganin ng mga pangyayari na balansehin ang mga bagay. Ang layunin dito ay pagkakasundo. Ang pagtatayo ng isang masikip na pader ng takot at pagmamalaki sa paligid ng kaluluwa ng isang tao ay hindi mapoprotektahan ang isa mula sa mahirap na karanasan sa buhay. Dagdag lamang ito sa kanila. Dahil dito, pinapalitan natin ang ating sariling pag-unlad. Sa pamamagitan lamang ng paghahanap ng wastong balanse sa pagitan ng pangangatuwiran, kalooban at damdamin na gumagalaw tayo palabas sa mga sulok na nahahanap natin ang ating sarili na natigil.

Hilahin ang v.1

Ang erotikong puwersa ay madalas na gumugulo sa sekswal na pananabik. Ngunit hindi ito laging kailangang pumunta sa ganoong paraan. Ang tatlong pwersa ng pag-ibig, eros at kasarian ay maaaring lumitaw nang nakapag-iisa, o marahil ay magkakasama ang dalawa. Tulad ng eros ay maaaring ihalo ito sa sex, o ang eros ay maaaring pagsamahin kasama ng pag-ibig - hanggang sa sukdulang nagawang mahalin ng kaluluwa. O baka mayroong kasarian at ilang pagkakahawig ng pag-ibig. Nasa perpektong sitwasyon lamang na ang lahat ng tatlong puwersa ay naglalaro nang maayos sa sandbox.

Sa anumang antas ng pag-iral, ang puwersa sa kasarian ay ang malikhaing ahente. Sa pinakamataas na larangan, ang lakas ng kasarian ay nai-kredito na lumilikha ng buhay na espiritwal at mga espiritwal na ideya. Sa mas mababang mga eroplano, tulad ng tinitirhan natin dito sa Earth, ang lakas ng kasarian ay lumilikha ng shell o sasakyan para sa isang nilalang na mabuhay, alam mo, habang dumadaan kami.

Ang purong puwersa sa kasarian ay buong makasarili. Nang walang mga eros o pag-ibig sa malapit, talagang hayop. At mayroon ito sa lahat ng nabubuhay: mga hayop, halaman at maging mga mineral. Kaya't ang sex ay nauna sa ating pag-iral sa planetang Earth. Dumating si Eros sa puntong tayo ay nagkatawang-tao bilang mga tao. Purong pag-ibig ang matatagpuan natin sa mas mataas na mga espiritwal na larangan. Doon, lahat ng tatlong pinaghalo sa isang kaibig-ibig na pagsasama. Ang mga ito ay pino at nagiging mas mababa at hindi makasarili. Hindi ito nangangahulugang hindi tayo dapat mag-shoot para sa ilang pag-ibig sa eros-sex dito sa bahay, ngunit magkakaroon ng mga hamon.

Ang pagkakaroon ng tatlong puwersa na natitirang hiwalay ay isang tanda ng isang hindi malusog na kaluluwa. Minsan kahit na sumali sila sa mga pares. Kaya ano ang ilang karaniwang mga combo ng love-eros-sex? Maaari itong mangyari, sa bihirang pagkakataon, na ang mga eros ay maaaring tumambay mag-isa sa isang limitadong oras, tulad ng pag-ibig sa platonic. Ngunit maaga o huli, sa isang medyo malusog na tao, ang sex ay uod papasok. Sa halip na mapigilan, ang puwersa sa sex ay aalisin ng erotikong puwersa at dadaloy sila sa isang kasalukuyang.

Tandaan, posible na magkaroon ng pagkakaibigan, na kung saan ay ang pag-ibig na magkakapatid, sa pagitan ng isang lalaki at isang babae. Maaaring gustuhin ni Eros na lumusot, ngunit ang mga tao ay maaaring gumamit ng paghuhusga upang idirekta ang kanilang dahilan at kanilang hangarin na matukoy ang paraan kung saan kukuha ng kanilang damdamin ang kanilang kurso. Mapapanatili nito ang mga bagay sa tuwid at makitid, at hindi madulas sa isang hindi tamang channel.

Ang isa pang madalas na medley, lalo na sa matagal nang relasyon, ay ang pinaghalong tunay na pag-ibig sa kasarian, ngunit ang eros ay wala kahit saan. Bagaman ang pag-ibig ay hindi maaaring maging perpekto nang walang tatlong-bahagi na pagkakaisa, maaaring magkaroon ng pagmamahal, pakikisama, pagmamahal at paggalang sa kapwa. At lahat ng ito ay maaaring magkasama sa isang crudely sekswal na relasyon, kahit na ang eros ay nadulas ang barko. Ngunit sa paglaon, kung ang eros ay nawala, ang sekswal na relasyon ay malapit nang magdusa.

Ganyan ang kasalukuyang estado ng napakaraming kasal. Ito ay isang pagpapakain para sa karamihan. Paano mapapanatili ang isang spark sa isang relasyon, na kung saan dries up kapag nakalagay ang ugali at pamilyar na katangian? Ano ang lumabas na naroon sa simula? Sa gayon, ito ang spark - ang lakas ng eros. Ang pag-aasawa ay maaaring tila walang pag-asang panukala. Hindi, hindi, kahit na hindi pa natin mapapanatili ang maselan na balanse hanggang ngayon.

Sa isang perpektong mundo, ang lahat ng tatlong pwersa ay naroroon sa isang mapagmahal na pakikipagsosyo. Kaya't paghiwalayin natin ito. Ipagpalagay namin na dapat mayroong kahit ilang pag-ibig, o ang dalawang tao ay hindi nag-asawa. Sa simula, ang lakas ng sex ay malamang na naroroon din. Bagaman maaaring nagsimula nang humupa-lalo na para sa babae - sabay na umalis ng eros ang eksena. Ang lalaki ay maaaring pagkatapos ay naghahanap ng mga eros sa ibang lugar. Para sa sekswal na relasyon ay mabibigo kung tumakas si eros.

Ngayon narito ang kulay ng problema: paano tayo nakakabit sa eros? Sa kahulihan ay, mapapanatili lamang ang eros kung ginamit ito bilang isang tulay sa isang tunay na mapagmahal na pakikipagsosyo. Paano natin ito magagawa?

Isaalang-alang na ang elemento ng mail na nagmamaneho ng erotikong puwersa ay pakikipagsapalaran, ang paghahanap upang malaman ang ibang kaluluwa. Ang pagnanasang ito ay nabubuhay sa bawat solong kaluluwa na nilikha. Ang ating puwersa ng buhay ay dapat, sa likas na katangian nito, hilahin tayo palabas ng ating pinaghiwalay na estado, na marshaling tayo sa direksyon ng unyon. Ang Eros ang nagpapalaki sa ating likas na pag-usisa na malaman ang iba. Hangga't mayroong higit upang matuklasan, at hangga't may higit pang ihayag, ang eros ay mabubuhay.

Ngunit sa minutong iniisip natin na "iyon lang ang mayroon, mga kababayan," tapos na ang laro. Ito ay kasing simple ng mga eros. Ang malaking pagkakamali ay sa tingin namin mayroong isang limitasyon sa paghahayag ng isang kaluluwa sa isa pa. Kaya't kapag naabot na ang isang tiyak na punto ng paghahayag, na kadalasang medyo mababaw, sa palagay namin tapos na kami. Pagkatapos ay tumira kami para sa mahabang paghabol, at ititigil ang pagtingin sa karagdagang.

Dinala kami ni Eros sa gilid ng simula sa pamamagitan ng pagpapalakas sa amin sa buntot na may ilang kinakailangang oomph. Ngunit pagkatapos ng puntong ito, ang aming pagpayag na magpatuloy sa pagtutubero ng kailaliman ng iba o upang ipakita ang mga mapanganib na aspeto ng aming panloob na tanawin ay kung ano ang tumutukoy kung ang eros ay magiging isang tulay sa pag-ibig. At nasa sa atin yan talaga. Gaano katindi ang nais nating matutong magmahal? Ito, at ito lamang, ang kinakailangan upang mapanatili ang eros na buhay sa loob ng ating pag-ibig.

Ito ay kung paano namin mahahanap ang iba pa at pinapayagan ang ating sarili na patuloy na matagpuan. Walang katapusan Ang bawat kaluluwa ay walang hanggan at walang hanggan. Ang isang buong buhay ay hindi maaaring sapat upang makilala ang ibang kaluluwa. Hindi kailanman darating ang isang punto na alam natin ang lahat na may malalaman. Hindi kailanman darating ang isang oras na lubos tayong kilala. Ang aming mga kaluluwa ay buhay, at wala nang nabubuhay na mananatiling hindi nagbabago. Maaari naming palaging ibunyag kahit na mas malalim na mga layer, na mayroon nang.

Patuloy kaming nagbabago, nagbabago at gumagalaw. Tulad ng naturan, ang pag-aasawa ay maaaring maging isang kamangha-manghang paglalakbay ng pagtuklas at pakikipagsapalaran, tulad ng dapat. Mahahanap natin magpakailanman ang mga bagong paningin, sa halip na bumagsak kaagad sa sandaling ang unang momentum ng eros fades. Kailangan nating gamitin ang tulak nito upang itulak tayo sa aming mga dingding, at pagkatapos ay sundalo sa ilalim pa ng aming sariling singaw. Iyon ang paraan kung paano natin mailalabas ang tunay na pag-ibig sa pag-aasawa.

Hilahin ang v.1

Ang pag-aasawa ay hindi isang kagagawan na gawa ng tao. Ito ay isang bagay na nilalayon ng Diyos para sa atin, at hindi lamang upang mapalabas natin ang mas maraming mga nilalang na sanggol. Iyon ang isang aspeto, ngunit isang aspeto lamang. Mula sa isang espiritwal na pananaw, ang hangarin sa likod ng pag-aasawa ay upang ang isang kaluluwa ay magpakita ng sarili habang patuloy na paggalugad ng mga bagong hangganan sa minamahal. Mas maraming nangyayari ito, mas masaya ang mag-asawa. Ang mas matatag at ligtas na pag-aasawa ay nakaugat sa gayong pagpapalagayang-loob, mas kaunting panganib ang magkakaroon para sa isang hindi maligayang wakas. Pagkatapos ang kasal ay matutupad ang dahilan nito sa pagiging.

Sa pagsasagawa, gayunpaman, hindi gaanong gagana ito sa ganoong paraan. Napakarating namin sa kalsada at pagkatapos ay mamasyal. Nakakatakas sa atin na isipin ang tungkol sa gaanong kakilala sa atin ng iba. Nakita nila ang ilang mga mukha, ngunit iyan lang. Minsan isisipa pa rin namin ang antas ng panlabas na aktibidad sa sobrang paggamit, sinusubukan na labis na mabayaran para sa aming hindi nakakapagpasyang panloob na aktibidad. Pinapayagan natin ang ating sarili na maakit sa isang estado ng pagiging matahimik, pinahahalagahan ang aming mahalagang maling akala na alam natin ang lahat na kailangan nating malaman. Isang kalat na pitfall.

Ito ang simula ng wakas. O sa pinakamaganda, isang malungkot na kompromiso na nag-iiwan sa isa ng isang nakakaakit na pakiramdam ng hindi natutupad na pananabik. Ang relasyon ay nagiging static, hindi na buhay, kahit na isport pa rin ang ilang mga kaaya-ayang tampok. Ang ugali ay isang karapat-dapat na kalaban, hinihila tayo sa hukay ng kawalang-interes sa kung saan sa palagay namin hindi na natin dapat subukan pa.

Habang gumagalaw ang kasal, ang dalawang tao ay maaaring magkasundo, tulad nito, na tila kasiya-siyang kasiya-siya. Ngunit sa tabi-tabi, isa sa dalawang bagay ang magaganap. Ang isang posibilidad ay ang isa, o pareho, na lilipat sa pagkakaroon ng kamalayan na hindi sila nasiyahan. Tapos naka-jig na. Para sa kaluluwa ay kailangang sumulong nang maaga. Kailangan itong maghanap at matagpuan. Gaano man katakot o tamad ang isa, nakalaan tayong matunaw ang aming paghihiwalay. Kaya pala nandito kami.

Ang kamalayan na ito ay maaaring bukas at sa antas ng may malay-bagaman madalas, ang tunay na dahilan ay hindi papansinin - o maaaring magtago sa ibaba ng lupa, nagtatago sa mga damo ng walang malay. Alinmang paraan, mapupunta nito ang mga kaliskis laban sa tukso na huwag kalugin ang bangka. At pagkatapos ang isang tao ay makakakuha ng makinang na ideya na marahil sa isang bagong tao, magkakaiba ang mga bagay. Yeah, yun ang ticket. Lalo na kung ang eros ay gumawa ng isang bagong hitsura. At sa gayon lumulukso kami mula isa hanggang sa susunod, hindi maintindihan kung ano ang nangyari ngunit umaasa tulad ng ano ba na ang eros ay mananatili sa oras na ito.

Ang pangalawang posibilidad ay ang pusong sumisipsip ng kaluluwa ng "kapayapaan" ay masyadong malakas. Pagkatapos ay inilalabas ito ng mag-asawa, marahil ay tinutupad ang isang bagay nang magkasama ngunit nag-iiwan ng isang malaking walang bisa na walang laman na pangangailangan sa kaluluwa.

Dahil ang lalake ay likas na mas aktibo at adventurous ng duo, maaari silang mas matukso na lumabas sa pagtataksil kaysa sa babae. Kaya't ito ang nagpapatibay sa maraming mga motibo ng isang tao na maging hindi matapat. Ang mga kababaihan, sa kabilang banda, ay may kaugaliang sa matamlay na panig, maayos na nakasandal sa direksyon ng kompromiso. Kaya maaaring siya ay may posibilidad na manatiling monogamous. Tulad ng dati, magkakaroon ng mga pagbubukod sa magkabilang panig.

Kapag tumama ang pagtataksil, madalas na nakakaisip ito sa kumikilos tulad ng sa "biktima." Pareho silang kulang ng pag-unawa tungkol sa kanilang ginagawa. At ang hindi matapat ay maaaring magdusa tulad din sa isang pinagtaksilan ang pagtitiwala.

Kapag ang kompromiso ay ang panalong pagpipilian, sa pag-aayos ng mag-asawa para sa pagwawalang-kilos, ang parehong mga tao ay natalo tungkol sa isang mahalagang aspeto ng pag-unlad ng kanilang kaluluwa. Sumilong kami sa matatag na ginhawa ng pagkakaroon ng isang relasyon. Naniniwala kaming sapat na masaya kami, na maaaring totoo sa isang tiyak na antas. Pinapaboran namin ang kasiyahan ng pagkakaibigan, pakikisama at paggalang sa isa't isa, na nakabalot nang maayos sa isang maayos na gawain, sa kaguluhan sa aming kaluluwa. At maaaring mayroon kaming sapat na disiplina upang mag-hang doon at manatiling totoo. Ngunit isang malaking piraso ng palaisipan ang nawawala: ang bahaging iyon tungkol sa pagbubunyag ng isang kaluluwa sa isa pa hangga't maaari.

Lamang kapag nagsisikap tayo at gawin ang panganib na gawin ito ang dalawang tao ay maaaring malinis na magkasama, ang bawat isa ay makakatulong sa isa pa. Ang landas na ito at ang iba`t ibang mga hakbang na nakabalangkas sa mga aral na ito ay maaaring gawing mas madali upang iwaksi ang mga panganib ng relasyon sa pag-aasawa. Nag-aalok sila ng mga pananaw para sa nakakakita ng higit pang katotohanan, at mga tip para sa pag-aayos ng pinsala na hindi sinasadyang nangyayari.

Ngunit hindi namin kailangan ang mga librong panuntunan o isang bundok ng mga sesyon ng therapy upang magawa ito. Ang dalawang kaluluwa, lalo na ang mga taong nararamdamang tinawag upang mabuhay ng isang mas espiritwal na pagkakaroon, ay maaaring matupad ang bawat isa sa pamamagitan ng pagbubukas ng kanilang sarili at sa parehong oras na paghahanap ng kailaliman ng iba. Mag-iisa lamang ito ang kukuha ng walang malay na crud hanggang sa ibabaw kung saan maaari itong tuklasin, mabago at gumaling. Pagkatapos ang life-spark ay mananatiling buhay. Kung gayon ang relasyon ay hindi kailanman stagnate. Kung gayon ang kasal ay hindi magiging isang patay na kalye.

Hilahin ang v.1

Kaya't iyon ang paraan upang mapanatili ang spark na buhay. Iyon ang paraan upang mapanatili ang eros — ang mailap, gumagalaw na puwersa ng buhay — at ibahin ito sa totoong pag-ibig. Kailangan nating alisin ang ating pagmamataas at hayaan ang ating sarili na hubad - talagang hubad - sa paningin ng iba. Kailangan nating alisin ang aming mga maskara. Kung gayon ang ating pag-ibig ay uunlad. Wala kaming pagnanais na tumingin sa ibang lugar. Patuloy kaming mamangha sa kung ano ang mahahanap namin. Ang aming pag-aasawa, sa kanyang tunay na kahulugan, ay ang kaluwalhatian na nilalayon nito.

Kami ay kailangang hakbang sa labas ng apat na pader ng aming paghihiwalay upang magkaroon nito. Madalas din kaming napunit sa loob. Sapagkat para sa marami, kakailanganin nating tingnan ang pag-aasawa bilang higit sa isang paraan upang maiwasan na mag-isa. Ngunit ganoon ang buhay. Maaari nating harapin ang ating sarili ngayon, o maghintay para sa isa pang habang buhay. Ang view ay magiging pareho.

Kung mahahanap natin ang ating sarili na nag-iisa sa puntong ito ng oras, baka gusto nating isaalang-alang kung paano tayo dinala ng ating maling konsepto. Maaari nating ayusin ang pinsala sa pamamagitan ng paggamit ng ilaw ng katotohanan. Tulad ng marahil natatakot tayo upang sumakay sa gayong paglalakbay. Sa pamamagitan ng pagkakaroon ng pagsasakatuparan na ito, maaaring mabawasan ang ating mga takot kaya't maging handa tayong kumuha ng isang napakahusay na pakikipagsapalaran kasama ng iba pa. Ang lahat ay nakasalalay sa atin.

Sa pagiging handa naming ibahagi ang regalo ng aming mga sarili sa iba pa, magiging handa din kaming tumanggap ng gayong regalo mula sa aming kapareha. Mangangailangan ito ng isang tiyak na antas ng kapanahunan. Kung nandiyan ito, papipiliin natin nang intuitive ang tamang kasosyo — isa na handa at payag din. Panalo panalo manok ang hapunan. Kung pumili kami ng isang hindi gustong kasosyo, pumipili kami mula sa aming sariling mga nakatagong takot tungkol sa pagtungo sa daang ito. Kami ay tulad ng mga magnet, akitin kung ano ang nakakatugon sa amin mismo kung nasaan tayo. Sa ilang antas, alam natin ito.

Kung handa man o hindi ang mga tao na mag-pony up para sa lahat ng ito ay hindi binabago ang ideya dito, o ang perpekto. Hanggang sa panahong iyon, kailangan nating sulitin ito. Marahil ang pinakamahusay na magagawa natin ngayon ay maunawaan kung bakit wala tayo kung ano ang hinahangad ng ating puso. Iyon lamang ang maaaring tumagal sa amin ng isang higanteng hakbang na malapit sa katotohanan. Tandaan, ang katotohanan ay nabubuhay sa loob natin. Ang mga sagot ay nagmumula sa loob, kahit na ang natuklasan ay nagsasabi sa atin ng higit pa tungkol sa ating mga kinakatakutan, ayaw o kamangmangan ng mga katotohanan. Kung maghahanap tayo, malalaman natin.

Alamin din ito: ang erotikong prinsipyo ay nasa panig namin. Nagbibigay ito sa amin ng tulong kung pakiramdam namin ay hindi handa para sa karanasan sa pag-ibig. Tinatawag namin itong "umibig," o "pag-ibig." Ngunit ang tunay na pag-ibig ay hihingi ng kaunti pa sa amin. Huwag tayong magkulang sa pisikal na paghahayag, na madali para sa marami. Pagkatapos nito, madalas kaming nakapagtutuos ng emosyonal, at pagkatapos ay umalis ang eros, ikinakandado at isinasara ang pinto. Doon nagsimula ang aming mga problema.

Nasa sa atin kung gagamitin natin ang eros bilang tulay sa layunin ng isang kaluluwa: pamumuhay sa pag-ibig. Ang lahat ay nakasalalay sa ating tapang, ating kababaang-loob at ating pagpayag na ipakita ang ating sarili. Walang pinipigilan sa amin. Ayos lang doon para sa pagkuha.

Hilahin ang v.1

Ang komunikasyon ay isang mahalagang aspeto ng anumang pag-aasawa. Ngunit malinaw na maunawaan natin na ang mga kababaihan at kalalakihan ay wired nang naiiba nang kaunti. Ang mga kababaihan ay may posibilidad na, sa likas na katangian, ay mas hilig sa emosyonal. Ang mga kalalakihan ay may posibilidad na, pagpipinta na may malawak na brushstroke dito, na higit na nakatuon sa pangangatuwiran. Kaya para sa lalaki, ang paghahayag ng kanyang emosyon ay maaaring maging mahirap. Dito maaaring tulungan siya ng babae. Tutulungan ng lalaki ang babae sa iba pang mga paraan.

Ang pagkakamali na nagagawa natin ay sa pag-iisip ang tanging paraan upang maipakita ang ating sarili ay sa pamamagitan ng pakikipag-usap. Oo, iyan ang isang paraan para sa pagpapahayag ng ilang mga mukha. Ngunit iyon lang iyon. Hindi sa pamamagitan ng pakikipag-usap na matatagpuan at isisiwalat natin ang ating mga sarili, kahit na kasama ito. Bukod dito, ito ay sa paraan ng pagpapakita namin, sa aming pagkatao. Ito ay sa aming buong pangunahing pag-uugali.

Sa pamamagitan ng pagiging mas malakas na emosyonal, maaaring mas madali para sa babae na magkaroon ng lakas ng loob na abutin at hawakan ang pinakamalalim na kinauukulan ng pananabik na mayroon din sa lalaki. Gamit ang kanyang intuwisyon, maabot niya ang bahaging iyon ng kanyang kapareha. At kung siya ay mature, siya ay tutugon. Dapat siyang tumugon. Na nangangahulugang maaaring may pag-uusap. O hindi. Ngunit ang kakayahang magsalita tungkol sa mga bagay ay hindi ang tumutukoy na kadahilanan. Nais naming maging sapat na kakayahang umangkop upang magamit ang lahat ng mga faculties na ibinigay sa atin ng Diyos.

Kapag naitatag ang isang pagpayag sa isa't isa, hindi mahalaga kung sino ang mangunguna. Kung sino man ang magsisimula, darating ang oras na mamumuno at tumulong din ang iba. Sa isang malusog na relasyon, magkakaroon ng paghahalili at patuloy na pagbabago. Sa anumang naibigay na oras, ang isang malakas ay makakatulong sa iba pang makahanap ng kalayaan. Hindi dapat hintayin ng isa ang pagsisimula ng isa pa. Sinumang mas may sapat na gulang at matapang sa isang partikular na instant ay dapat sumisid. Makakatulong ito na itaas ang pagkahinog ng isa pa, na maaaring lumagpas sa kanilang sarili. Ang tumutulong ay magiging tinulungan. Ang tagapagpalaya ay naging isang napalaya.

Maaari kaming maniwala ang tuktok ng lahat ng paghahayag ay upang ihayag ang ating mga sarili sa Diyos. At ito ay uri ng pareho ng bagay. Ngunit bago natin hayaang makita tayo ng Diyos, kailangan nating malaman kung paano hahayaan na makita tayo ng ibang tao. At kapag ginawa natin ito, nakikita rin tayo ng Diyos.

Maraming tao ang nag-iisip: "Oo, nais kong pinag-uusapan mo, ngunit sa palagay ko magsisimula ako sa pamamagitan ng paghahayag ng aking sarili sa Diyos." Kumatok ka. Ngunit alamin na ang ginagawa mo ay abstract at remote. At ito ay isang panlilinlang. Sapagkat walang ibang tao — walang tao — ang nakakakita sa iyong balak. Nag-iisa ka pa rin. At hindi mo ginagawa ang isang bagay na mukhang mapanganib at nangangailangan ng isang dosis ng kababaang-loob-at kung saan nagbabanta na mapahiya. Sa totoo lang, kapag isiwalat natin ang ating sarili sa ibang tao, nakakakuha tayo ng dalawang ibon na may isang bato. Ngunit pagkatapos, alam na ng Diyos kung sino pa rin tayo. Hindi niya kailangan ang ating paghahayag.

Kapag nakakita tayo ng isa pang kaluluwa, nakakahanap tayo ng isa pang maliit na butil ng Diyos. Kapag isiwalat natin ang ating kaluluwa, nagpapakita tayo ng isang maliit na butil ng Diyos. Nagbibigay kami ng isang bagay na banal sa bawat isa. Kaya kailangan nating iwasan ang mga eros kapag lumitaw. Nais naming gamitin ito nang matalino.

Pagkatapos gagabayan tayo ng Diyos, pinapayagan kaming magawa ang pinakamahusay na pagtulong sa bawat isa sa daan. Tungkol yan sa totoong pagmamahal. At iyan kung paano ang pagiging nasa isang relasyon ay maaaring maging isang espirituwal na landas - isang landas sa loob ng isang espiritwal na landas, kung gugustuhin mo.

Hilahin ang v.1

Kaya't ang mga bagay na may kaugnayan sa relasyon na ito, sa pamamagitan ng kahulugan, ay kailangang maging isang panukalang iisa? Sa katunayan ito ay. At kapag iba ang iniisip natin, niloloko natin ang ating sarili. Sapagkat kung hindi natin natagpuan ang "tamang kapareha," mayroong ilang pagiging immaturity sa aming sariling kaluluwa na hindi natin napapansin. Siguro ang mga pabagu-bago na eros, na may posibilidad na dumito dito, ay sumakit muli. Ang isang mapangahas na tao ay maaaring painin, iniisip na kaya nilang magmahal ng higit sa isang tao.

Sa mga kaso tulad nito, kung ano ang nangyayari ay palaging inilalantad ng isang tao ang kanilang sarili, ngunit napakalayo lamang nito. Wala nang malayo. Sa bawat tao, ang isang iba't ibang mga facet ay maaaring mailantad. O ang parehong bagay ay ipinapakita nang paulit-ulit. Mas maraming kasosyo tayo, mas kaunti ang ibinabahagi namin sa bawat isa. Ngunit ang panloob na core? Ang pintuang iyon ay nakasara ng masikip at naka-lock. Kaya't ang eros ay lumilipad at ang apoy ng hilaw na sekswal na pagkahumaling ay napapatay. Hindi maiwasan. Hindi ito maaaring kung hindi man. Pasensya na

Paano natin maitataguyod ang buong gulo at mabuhay lamang para sa ating pag-ibig sa sangkatauhan. Parang marangal yan, di ba? Marahil At maaari itong sa katunayan posible, ngunit hindi ito malusog o matapat. Marahil ang isang tao sa sampung milyon ay may ganoong gawain. Ang mga logro ay hindi maganda na kasama ka nito. Ngunit para sa gayong kaluluwa, na dumaan na sa isang tunay na karanasan sa pakikipagsosyo, maaaring ito ang kanilang karma. Ang taong iyon ay dumating dito sa oras na ito pagkatapos ay may isang tiyak na misyon.

Para sa lahat ng natitira sa amin, ang pag-iwas sa pakikipagsosyo ay isang hindi malusog na hakbang. Makatakas ito. Ang totoong dahilan ay takot sa pag-ibig, ngunit nagpapakunwari kami sa ilalim ng pagbibigay katwiran ng sakripisyo. Pinipili namin ang ginhawa ng walang pagkakaroon ng kahirapan, ang pag-angkin sa aming dakilang makataong gawain ay para sa isang karapat-dapat na hangarin. Ngunit naniniwala ba talaga tayo na dapat ibukod ng isa? Hindi ba mas malamang na mas mahusay nating mapaglingkuran ang mundo kung natutunan din natin ang personal na pag-ibig?

Sa karamihan ng mga kaso, ang personal na pag-ibig at katuparan ay kapalaran ng isang lalaki at babae. Maraming natutunan na hindi maaaring makamit sa anumang ibang paraan. Ang paglikha ng isang matatag, matibay na pag-aasawa ay ang pinakamalaking tagumpay na maaari nating asahang makamit. Isa rin ito sa pinakamahirap na bagay na mayroon. Ang pag-master nito ay magdadala sa atin ng kalapit sa Diyos kaysa sa butas sa isa sa isang maligamgam na mabuting gawa.

Hilahin ang v.1

Marahil ito ay isang pagkakamali at hindi ito gumagana, ngunit huwag mong hayaang masayang ang isang mabuting problema.

Ang Celibacy ay isa pang diskarte na nakakakuha ng positibong pamamahayag sa ilang mga relihiyon. Ngunit tulad ng lahat ng iba pa, mayroong pagkakamali ng tao sa bawat relihiyon. Ang isang karaniwang pagkakamali ay ang anumang nauugnay sa sex ay makasalanan. Totoo na kapag ang sekswalidad ay nahiwalay sa pag-ibig, mas makasarili ito. Ngunit totoo rin na ang sex instinct ay naroroon sa sanggol.

Kaya maaari nating gamitin ang salitang "makasalanan" upang ilarawan ang anumang lumitaw nang walang pag-ibig. Ngunit walang sinamahan ng pag-ibig ang mali - o makasalanan. Sa katunayan, walang ganoong bagay tulad ng isang puwersa, prinsipyo o ideya na maaaring maging makasalanan kasama ang kasarian, kabilang ang kasarian.

Para sa bata noon, na likas na wala pa sa gulang, ang sex drive ay unang magpapakita ng makasarili. Habang ang pagkatao ay nagkakasundo na lumalaki at umuusbong, ang mga puwersang sekswal ay magsasama sa mga puwersa ng pag-ibig. Hanggang sa mangyari ito, ang sex ay maaaring tingnan bilang makasalanan. Ito ang dahilan kung bakit madalas natin itong itinago sa pagtatago. Tulad ng naturan, ang bahaging ito ng pagkatao ng isang tao ay hindi maaaring lumaki. Dahil walang itinatago na maaaring lumago.

Bilang isang resulta, maraming mga may sapat na gulang na naglalakad para sa kanino ang sex ay mananatiling parang bata at hiwalay mula sa pag-ibig. Ang sex noon ay makasarili, hilaw at mala-hayop. Kaya't kinukumpirma nito — ang kasarian ay makasalanan. Tingnan ang error? Kaya't ang paniniwala na ang isang tunay na espiritwal na tao ay dapat na umiwas sa kasarian ay pantay na basehan. Ito ay isa sa mga mabisyo na bilog na mayroong mga tao sa ilang mga relihiyon na humahabol sa kanilang mga buntot.

Ang paghihiwalay sa pagitan ng kasarian at pag-ibig ay maaaring magkaroon ng mga taong naghihirap mula sa isang masamang budhi tuwing lumilitaw ang sekswal na pananabik. Ngunit pagkatapos ang ganoong tao ay nasa isang atsara, hindi makayanan ang sekswal na damdamin sa talagang mahal nila. I-extrapolate ito nang kaunti, at maaari naming makita kung saan nagmula ang paniwala na nagsasabing hindi mo mahahanap at mahalin ang Diyos kapag tumugon ka sa pagnanasa para sa sex. Ngunit lahat ito ay mali.

Hindi namin kayang patayin ang isang bagay na buhay. Itatago lang natin ito, ngunit lalabas ito patagilid sa mga masasakit na paraan. Bihirang paggawa ng sublimasyon ng puwersa sa kasarian na magbukas ng malikhaing puwersa sa ibang lugar. Mas madalas, mayroon lamang takot sa iba't ibang hardin at makatakas na nangyayari. Kapareho ng nangyayari sa buong araw sa lahat.

Kumusta naman ang diborsyo — paano ito nauugnay sa espirituwal na batas? Sa totoo lang, walang naayos na mga patakaran. Minsan, ang diborsyo ay napili bilang isang madaling paraan. Ginagamit ito bilang isang pagtakas. Sa ibang mga oras, ang diborsyo ay isang makatuwirang pagpipilian sapagkat ang pagpapasyang magpakasal ay nagawa sa kawalan ng gulang at ang kapareha ay hindi umaasa sa totoong gawain ng pag-aasawa. O marahil ang isang partido ay nasa mahabang paghawak ngunit ang iba pa ay naka-check out na. Kung ang kapwa tao ay wala rito upang manalo dito, mas mabuti na gumawa ng isang malinis na pahinga kaysa pabayaan na ang isa ay pigilan ang isa pa. Siyempre, nangyayari iyon. Pagkatapos ang diborsyo ay mas mahusay kaysa sa pananatili at pagsama sa pag-aasawa. Mas mahusay na i-cut ang isang pagkalugi at wakasan ang isang pagkakamali kaysa magtagal sa isang sitwasyon nang hindi nakakahanap ng isang mabisang lunas.

Ngunit huwag masyadong magpagaan. OK, marahil ito ay isang pagkakamali at hindi ito gumagana. Ngunit subukang alamin ang mga dahilan kung bakit at tingnan kung maaaring posible na i-clear ang mga hadlang. Huwag kailanman hayaang masayang ang isang mabuting problema. Palagi silang sanhi ng mga panloob na pagkakamali na maaaring mahukay at madalas na mapagtagumpayan. Sulitin ito. Palaging may napakaraming maaaring matutunan mula sa anumang nangyayari.

Upang gawing pangkalahatan noon at sabihin na ang diborsiyo ay laging mali ay tulad din ng maling akala sa pagsasabi na palaging tama. Kaya't ang pag-aasawa ng isang tao ay maaaring malayo sa perpekto, ngunit alam mo, iilan sa atin ang talagang handa at sapat na mag-mature para doon. Lalo kaming nagiging handa sa pamamagitan ng pag-aaral mula sa aming mga pagkakamali.
Ang Hugot: Ang Lakas ng Pag-ibig, Eros at Kasarian

Susunod na Kabanata

Bumalik sa Ang Hilahin Nilalaman

Basahin ang Orihinal na Pathwork® Lecture: # 44 Ang Mga Puwersa ng Pag-ibig, Eros, at Kasarian

magbahagi